Een zeer ervaren bestuurder draagt het stokje over, iemand die het notariaat door de jaren heen van dichtbij zag veranderen, van digitalisering en strengere regelgeving tot een toenemende werkdruk, een krappe arbeidsmarkt en de voortdurende noodzaak om efficiënter te werken.

Sinds 1985 is Bertus Hoekstra lid van het hoofdbestuur van de vakbond BMN.  Gedreven en met een zichtbaar enthousiasme heeft hij zich ingezet voor de belangen en arbeidsvoorwaarden van collega’s en voor de ontwikkeling van het vak. Dit alles met een betrokkenheid die niet vanzelfsprekend is en die vaak grotendeels buiten beeld blijft maar wel het verschil maakt. Juist deze stille krachten hebben bijgedragen aan de structuur en professionalisering waar het notariaat vandaag de dag nog steeds op leunt. Bertus zijn jarenlange inzet verdient waardering.

Maar hoe doe je bij een afscheid écht recht aan zo’n inzet?
Een bos bloemen, een speech met anekdotes, het hoort er allemaal bij. En toch nemen we zelden de tijd om echt stil te staan bij wat iemand heeft betekend, zeker nu in een tijd waarin alles sneller moet en minder vanzelfsprekend is geworden.
Bestuurswerk vraagt tijd, geduld en een lange adem en dat in een sector waar agenda’s al overvol zijn. Wie dat jarenlang volhoudt doet dat niet toevallig, daar zit overtuiging en verantwoordelijkheid achter en vaak ook een sterk gevoel voor het gezamenlijke belang.

Afscheid nemen is meer dan afronden, het is ook erkennen
Bij een afscheid wordt erkenning als het ware afgepeld. Laag voor laag wordt zichtbaar welke rol iemand heeft gespeeld, hoeveel inzet er is geweest en wat dat heeft opgeleverd. Pas op zo’n moment realiseer je je weer wat er allemaal achter de schermen is gebeurd.
Erkennen wat iemand heeft betekend vraagt om meer dan een formeel moment. Het vraagt dat we het ook echt benoemen en waarderen met het besef dat het notariaat niet alleen draait om dossiers maar ook om mensen die zich inzetten voor het geheel.

Het notariaat van nu is jonger, digitaler en dynamischer. Nieuwe bestuurders brengen frisse ideeën en nieuwe energie mee en dat is goed. Maar juist daarom is het belangrijk om ook stil te staan bij degene die vertrekt.
Niet alleen om afscheid te nemen, maar om te zien wat er is opgebouwd. Omdat een vak niet alleen vooruitkomt door vernieuwing maar ook door te erkennen op wiens schouders het staat.